Onze kinderen zullen er later meewarig om lachen, het opzoeken van een telefoonnummer in een groot papieren boekwerk.
De manieren waarop we snel iemand kunnen bereiken zijn tegenwoordig legio: telefoon, GSM, E-mail, MSN, SMS, etc. etc. Waar de telefoongids vroeger de centrale vraagbaak was voor die ene snelle manier om met iemand in contact te komen (de telefoon) is de informatie van de overige contactmogelijkheden niet aanwezig of verspreid over verschillende bronnen. Daarbij zijn steeds meer mensen niet opgenomen in het telefoonboek omdat zij geen vaste (KPN) aansluiting meer hebben.
Uit onderzoek uitgevoerd voor De Telefoongids blijkt dat mensen het belangrijk vinden dat persoonsgegevens vindbaar zijn, bijvoorbeeld voor calamiteiten en bijzondere gebeurtenissen, en willen zij zelf bij voorkeur ook maar één bron raadplegen om iemand te vinden.
De Telefoongids wil hierop inspringen door, samen met overheidsinstanties, telecommers etc, een database met persoonsgegevens én profielinformatie in te richten waar consumenten zelf kunnen aangeven via welke kanalen zij beschikbaar zijn en door welke organisaties zij benaderd mogen worden met aanbiedingen (Infofilter?).
Adfoblog stelt (terecht) enkele vraagtekens bij de haalbaarheid. Bijvoorbeeld of de consument bereid is de gegevens achter te laten (overigens stelt De Telefoongids uit eerder genoemd onderzoek vast dat de consument hier gaarne toe bereid is, mits er maar wat te winnen valt.). Aan de andere kant, met het vaste telefoonnummer hebben veel mensen hier geen probleem mee.
Actualiteit van de gegevens kan nog wel eens een lastig punt worden. Switchen van E-mail adres en GSM nummer komt waarschijnlijk veelvuldig voor. Consumenten zullen dus getriggert moeten worden dit bij te houden.
Een andere beer op de weg kan het draagvlak voor de contactmogelijkheden voor commerciële aanbiedingen zijn. Infofilter is een branchebreed gedragen initiatief. De Telefoongids zal dit ook moeten worden, want hoe kan je anders aan een consument verkopen dat ze gebeld wordt door een bedrijf terwijl ze in haar profiel heeft aangegeven hier niet van gediend te zijn?
Wellicht doet de Gouden Gids ook een poging een database in te richten? Zijn er alweer twee plekken waar je je gegevens achter moet laten.
Echter, als De Telefoongids, met “vindbaarheid” als USP, voldoende consumenten over kan halen de persoons- en profielgegevens achter te laten (en te onderhouden) heeft zij goud in handen.
Een ander heikel punt: Wat gaan we gebruiken om onze computermonitor op te zetten als er eenmaal geen telefoongids meer is?
Bronnen:
- AdfoBlog: Iedereen bereikbaar dankzij database Telefoongids?
- De Telefoongids: Nederlanders voorzichtig met persoonsgegevens
Nieuwsbrief 
Loading ...
RSS
[...] Overigens lijk ook de Telefoongids zich op dit terrein te willen begeven door samen met overheidsinstanties, telecommers etc, een database met persoonsgegevens en profielinformatie in te richten waar consumenten zelf kunnen aangeven via welke kanalen zij beschikbaar zijn en door welke organisaties zij benaderd mogen worden met aanbiedingen, zie mijn eerdere post: We bellen…(of e-mailen, sms-en, chatten, etc) [...]
[...] In het artikel wordt gewag gemaakt van de volgende paradox: “De consument” kan via steeds meer kanalen worden bereikt, anderzijds stellen consumenten hun gegevens minder snel ter beschikking voor commerciele doeleinden. Daarbij zeggen veel mensen de vaste telefoonlijn op waardoor zij uit het telefoongidsbestand verdwijnen. (Zie in dit kader ook het eerder verschenen artikel: We bellen…(of e-mailen, sms-en, chatten, etc). Laatstgenoemd bestand dient ook als (een van de) bronnen van de adresbestanden van databoeren als Cendris, Acxiom, Wegener, Experian etc. [...]
[...] Hiermee wil de Telefoongids de eerder geuite ambitie verwezenlijken (zie bijvoorbeeld de post: We bellen…(of e-mailen, sms-en, chatten, etc) ) om de bron te zijn om mensen te vinden. [...]